Stotteren

 

Definitie

Stotteren is een complexe communicatiestoornis op neurologische basis waarbij predisponerende (genetische aanleg), precipiterende (ontwikkelings- en omgevingsinvloeden en persisterende (diverse vormen van leren) factoren een rol spelen, herkenbaar aan abnormaal frequente en abnormaal lange verstoringen in de vloeiendheid van de spraak. 

Prevalentie 5% van de totale bevolking stottert korte of langere tijd. (Zaalen, Y van en C. Winkelman. (2009) Broddelen. Een (on)begrepen stoornis. Bussum: Coutinho)
Kenmerken
  • Interrupties in de vloeiendheid van de spraak.
    • Herhalingen van klanken, syllabes of éénlettergrepige woorden;
    • Verlenging van klanken;
    • Blokkades van de ademstroom of de stemgeving in spraak.
  • Gevoel van controleverlies.
Vaak voorkomende comorbiditeit
Wie diagnosticeert?
Do´s and dont´s in de (logopedische) begeleiding
  • Vroegtijdig signaleren en behandelen (vanaf het tweede en vóór het 7e jaar)
  • Bij twijfel: screeningslijst stotteren invullen www.stotteren.nl
Links www.stotteren.nl

Volg ons ook op